All Posts

Afetler; insanın dünyayla kurduğu güven bağını sarsan, yaşamın doğal ritmini aniden kesintiye uğratan ve alışılagelmiş akışı bir anda altüst eden olaylardır. Bazen yıkıcı bir deprem, bazen sel veya kontrol edilemeyen bir yangın hayatı öngörülemez bir zorluğa sürükleyebilir. Bu sarsıcı anların ardından bireyler ve topluluklar ayakta kalabilmek için büyük bir mücadele verir. Ancak afet deneyimini yaşayan pek çok kişinin zihninde en derin izi bırakan şey yalnızca doğa olayının ş

Hayat bazen öngörülebilir akışından saparak bireysel ya da toplumsal ölçekte sarsıcı deneyimlerle kesintiye uğrayabilir. Bir kaza, kayıp veya ilişki krizi gibi bireysel sarsıntılar; deprem ve sel gibi kitlesel afetler zihnin ve bedenin temel güvenlik algısını derinden etkiler. Bu tür deneyimlerin ardından hissedilen yoğun kaygı, yabancılaşma, çaresizlik ya da duygusal hissizlik, olağandışı durumlara verilen son derece doğal insan tepkileridir. Peki, travmatik yaşantıların ard

Çoğu zaman kendini bilmenin tek bir yolu varmış gibi düşünürüz: İçe çekilmek, sürekli hislerimizi didiklemek, iç dünyamızın röntgenini çekmek. Ama bazen insan kendi içine öyle bir kapanır ki, dünya ile teması silikleşir. Kendi zihninin gürültüsünde kaybolan biri, kendine de körleşir. Kendiyle bağı zayıflayan birinin bazen "öteki"yle, sokaktaki bir ağaçla, bir dostun bakışıyla, dünyayla kurduğu canlı bir temas üzerinden yeniden kendini bulması da mümkündür. Tek bir yol yok; pa